Ποιες ήταν οι φρουρές του Ιερού Παλατιού στο ύστερο Βυζάντιο;

Παραμένοντας ο οποίος φέρει Καββαδία, φολιδωτό θώρακα, κράνος Γερμανικού τύπου, μακρύ σπαθί Γερμανικού τύπου, σιδερένια γάντια. Αναβιωτης της Ακαδημίας Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών'Λεοντες'
Παραμένοντας ο οποίος φέρει καββαδιο, φολιδωτό θώρακα, κράνος Γερμανικού τύπου, μακρύ σπαθί Γερμανικού τύπου, σιδερένια γάντια. Αναβιωτης της Ακαδημίας Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών’Λεοντες’

Του Γεώργιου Ε. Γεωργά, προπονητή ξιφασκίας, εκπαιδευτή παμμάχου και σπαθασκίας

Έως την βασιλεία του αυτοκράτορα Αλέξιου Κομνηνού η φρουρά του παλατιού ήταν οι Εξκουβιτορες , οι Αθάνατοι ( ότι απέμεινε από τις Παλατινες Σχολές ) και οι Βαραγγοι. Μετά τον θάνατο του η μόνη φρουρά του παλατιού που αναφέρεται είναι η φρουρά των Βαραγγων που όμως δεν είχε καμία σχέση με την πρώιμη φρουρά των Βιγκινγκ. Στην εποχή των Κομνηνών ήταν Σάξονες και Άγγλοι ενώ αργότερα αναφέρονται ως η Φρουρά των Κελτών ή απλά οι Κέλτες.

Ποιες όμως ήταν οι φρουρές του Ιερού Παλατίου την Ύστερη εποχή του Βυζαντίου;

Οι Βαραγγοι αναφέρονται έως και το 1404 μΧ ωστόσο από πολύ νωρίτερα δεν έπαιρναν μέρος σε πολέμους αλλά ήταν πάντα η ανακτορική φρουρά η οποία ή φρουρούσε το βασιλικό ταμείο του κράτους ή φρουρούσε τον αυτοκράτορα και την οικογένειά του σε εκδηλώσεις του παλατιού ή τον συνόδευαν σε εκκλησιαστικές εορτές. Οι φρουρά συνοδείας ήταν πάντα 12 ( όσοι οι Απόστολοι) ήταν αρματωμένοι με σίδερο φράκτες πανοπλιες και πάντα έφεραν τους μεγάλους χαρακτηριστικούς διπλούς πέλεκυς. Το μόνο κοινό σημείο με τους αυθεντικούς Βαραγγους ήταν πως δεν ήταν Ελληνόφωνοι τουλάχιστον έως κάποια χρονική στιγμή.
Όπως ανέφερα παραπάνω η τελευταία φορά που αναφέρονται οι Βαραγγοι σε γραμματεία είναι το 1404 . Στο χρονικό του Άνταμ ντε Ουσκ, ενός Άγγλου περιηγητή, αναφέρει ο ίδιος ότι στην επίσκεψη που είχε κάνει στην Ρώμη συνάντησε έναν πρέσβη από την Κωνσταντινούπολη και την συνοδεία του. Η συνοδεία του ήταν Βαραγγοι. Γράφει ο Ανταμ :

” Από αυτούς τους Έλληνες (στο πρότυπο : Greeks) έμαθα ότι οι πρίγκιπες τους είναι απευθείας απόγονοι του Κωνσταντίνου ( εννοεί του Μέγα Κωνσταντίνου) και των τριων θείων του , του Τριχερν, του Λεγουελιν και του Μερικ καθώς και 30.000 Βρετανών που ήρθαν από την Βρετανία ακολουθώντας τους φέρνοντας μαζί τους την εξουσία και το αίμα τους καθώς και τα τσεκούρια της πατρίδας τους που δεν είχαν οι άλλοι ”

Εδώ ο Ανταμ μας δίνει μια πληροφορία για τους Βαραγγους. Είχαν πια γίνει Έλληνες αλλά ωστόσο κρατούσαν μια εθνική συνείδηση ότι κρατούσαν από τους Βρετανικούς νήσους.

Η δεύτερη φρουρά του Ιερού Παλατίου ήταν οι
‘ Παραμενοντες ‘. Για αυτούς δεν ξέρουμε πολλά και τους αναφέρει ο Ψευδο-Κοδινος. Αυτή η ομιχλώδες φρουροί του παλατιού, αναφέρονται ότι υπήρχαν τον 13ο αιώνα και υπηρετούσαν στην αυτοκρατορική αυλή. Οι Παραμενοντες είχαν στην κατοχή τους πολεμικά άλογα και το χαρακτηριστικό και τους ήταν ότι έφεραν μεγάλα πλατύστομα ίσια δικοπα σπαθιά και ο διοικητής τους είχε το τίτλο του Αλαγατορα. Οι Παραμενοντες αναφέρονται εκτός από τον Ψευδο-Κοδινος και στα προστάγματα του Μιχαήλ του 8ου προς τον γιο του Ανδρόνικο αλλά και στην ιστορία του Νικήτα Χονιατη όπου τους αναφέρει να έχουν την ίδια υπόληψη με τους Βαραγγους. Οι Παραμενοντες σε αντίθεση με τους Βαραγγους που ήταν ξένοι, ήταν όλοι τους Έλληνες.
Ο Γεώργιος Μετοχιτης που πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη φυλακή για τις θεολογικές του απόψεις αναφέρει :

“Υπήρχαν δύο τάγματα στο παλάτι, το ένα ήταν από την δική μας φυλή και λέγονται Παραμενοντες ενώ οι άλλοι είναι ξωμεριτες και εντελώς ξένοι και ονομάζονται Βαραγγοι.”

Η τελευταία φορά που αναφέρονται στη γραμματεία είναι σε ένα γράμμα όπου τους αναφέρει ως αυτοκρατορικούς Παραμενοντες όπου είχαν την αποστολή να πιάσουν και να φέρουν εν όποιον της δικαιοσύνης έναν φυγά.

Η τρίτη φρουρά του παλατιού είναι ακόμα ποιο ομιχλώδες από την δεύτερη. Είναι η φρουρά των Μουρτατων που τους αναφέρει ο Ψευδο-Κοδινος. Ο ίδιος γράφει ότι αυτοί μάχονταν ως πεζοπόρο τμήμα και ήταν τοξότες, ενώ ο διοικητής τους είχε τον τίτλο του Στρατοπεδάρχη των Μουρτατων. Η λέξη Μουρτατος ερχετε από την Τουρκική ή Αραβική Μουρτατ που σημαίνει ‘ αποστάτης ‘ άρα εκ πρώτης όψεως θα έπρεπε να ήταν Τούρκοι που έγιναν χριστιανοί. Όμως ένας Φράγκος ανώνυμος συγγραφέας μας δίνει την ακόλουθη πληροφορία καθόλου καλη ωστόσο και για τα δύο έθνη :

” Αυτοί είναι παιδιά Τούρκων και Ελλήνων (στο πρότυπο Greeks ). Η γέννηση τους έρχεται από την ένωση διαβολικου αίματος, των Ελλήνων και των Τούρκων. Είναι σαν λέμε ότι είναι παιδιά του Σατανά και του Διαβόλου. Παρόλα αυτά λένε ότι είναι Χριστιανοί ενώ δεν έχουν καμία σχέση με τον χριστιανισμό. Το μόνο που ξέρουν είναι να πολεμούν και να είναι άριστοι στην τέχνη των όπλων και έχουν αφιερωθεί μόνο στην αμαρτία. Δεν εξασκούν καθόλου τις αρετές που εξυψώνουν την ψυχή αλλά αφήνονται στα πάθη της κλοπής, της λεηλασίας,της καταστροφής και του βιασμού. ”

Κατά τον ανώνυμο συγγραφέα οι Μουρτατοι είναι παιδιά Ελλήνων και Τούρκων που παντρεύτηκαν και ήταν χριστιανοί, ωστόσο δεν τους αναφέρει ως φρουρά του παλατιού αλλά ως κοινωνική τάξη ,κάτι ανάλογο των Γασμουλων που ήταν παιδιά Ελλήνων και Φράγκων που και πάλιν δεν ήταν κοινωνικά αποδεκτά ούτε από τους Έλληνες ούτε από τους Φράγκους.
Ο Ψευδο-Κοδινος μας δίνει άλλη μια πληροφορία, γράφει στο χρονικό του Ταρβισινουμ ότι όλοι οι αλμπαρτιεροι και οι τοξότες του Χάνδακα αποκαλούνται Μουρτατοι.
Ένα άλλο στοιχείο που έχει να κάνει με τους Μουρτατους είναι η αναφορά τους σε ένα γράμμα του Νικηφόρου Χουμνου που γράφει στον Πατριάρχη Νυφωνα :

” Οι Μουρτατοι του πατριάρχη από το Ηράκλειον ”

Προφανώς αυτοί οι Μουρτατοι δεν έχουν να κάνουν με τους Μουρτατους του παλατιού.
Συνεπώς υπήρχαν τριών ειδών Μουρτατοι. Οι Μουρτατοι του παλατιού,οι Μουρτατοι ως κοινωνική τάξη και οι Μουρτατοι του Πατριάρχη. Όλοι όμως είχαν ένα κοινό σημείο. Ήταν παιδιά Ελλήνων και Τούρκων που ήταν χριστιανοί.

Η τέταρτη μονάδα των Φρουρών του Ιερού Παλατίου είναι οι Τσακονες ή Λάκωνες. Κατά τον Ψευδο-Κοδινο αυτή η μονάδα υπηρετούσε ως σωματοφύλακες του Αυτοκράτορα. Ήταν αρματωμένοι με επίχρυσες συνθέτες πανοπλίες πλακών όπου στο στήθος είχαν σκαλισμένο το κεφάλι ενός λευκού Λέοντα ή ένα λευκό Λέοντα και ήταν οπλισμένοι με απελατικια, μασιες και βαρδουκια. Εκτός από τον Ψευδο-Κοδινο οι φρουροί αυτοί αναφέρονται και από τον Γεώργιο Μετοχιτη όπου τους γράφει ως αυτοκρατορικούς φρουρούς και τους αναφέρει και ως Λάκωνες, δείχνοντας έτσι την καταγωγή τους.

Η Πέμπτη μονάδα των αυτοκρατορικών φρουρών είναι οι Βαρδαριοτες. Αυτοί ήταν αυτοκρατορικοί υπηρέτες που κρατούσαν σε τάξη την βασιλική αυλή όταν γίνονταν οι τελετές. Αυτοί είχαν στις ζώνες τους τα μανγκλαβια ένα είδος μεταλλικού μαστιγίου καθώς και ένα ξύλινο μακρύ ραβδί ή ξύλινους μικρούς ράβδους τα οποία τα ονόμαζαν δικανικια. Οι Βαρδαριοτες δεν είχαν τον εξοπλισμό όπως οι Βαραγγοι και οι Παραμενοντες , ήταν ποιο πολύ σώμα αστυνόμευσης. Οι Βαρδαριοτες αλλιώς τους ονόμαζαν Πέρσες αλλά δεν εννοούσαν το έθνος των Περσών αλλά τους Τούρκους αλλά όχι τους Οθωμανούς ή τους Σελτζούκους. Το ποιο πιθανών είναι να ήταν αρχικά Ούγγροι που κατοικούσαν στη περιοχή του Βαρδάρη από όπου πήραν και το όνομα τους και φυσικά ήταν χριστιανοι. Την ύστερη εποχή ήταν μικτής καταγωγής Ελλήνων και ‘ Περσών ‘.

Οι Πολεμικές Τέχνες του Ύστερου Βυζαντίου

Του Γεώργιου Ε. Γεωργά, προπονητή ξιφασκίας, εκπαιδευτή Παμμάχου και σπαθασκίας

Η Αριστοκρατία του Ύστερου Βυζάντιου , ήταν μια στρατιωτική αριστοκρατία. Τα μέλη της ή όσοι ήθελαν να ενταχθούν σε αυτήν έπρεπε να μάθουν τις πολεμικές τέχνες από μικρή ηλικία. Ο αυτοκράτορας Μανουήλ ο 2ος ο Παλαιολόγος έγραψε :

” Οι δραστηριότητες των νέων ανδρών είναι … η εκπαίδευση στην οπλομαχητικη τέχνη, το κυνήγι και τα γυμνάσια και οι ασκήσεις που θα δώσουν δύναμη στους άρρενες. ”

Ο ίδιος σε μια θεολογική διατριβή αναφέρει την εκπαίδευση του στις πολεμικές τέχνες της εποχής του. Γράφει ότι άρχισε να μαθαίνει πολεμικές τέχνες πριν εγκαταλείψει την παιδική του ηλικία και πριν ενηλικιωθεί και συνεχίζει :

” Σαν παιδί μου επιτρέπονταν μόνο να μελετάω τις τέχνες της λογοτεχνίας και είχα σκοπό να την μάθω τόσο καλά για να ξεπεράσω τους συμμαθητές μου… Όμως σύμφωνα με την απόφαση της συγκλήτου και άλλες μελέτες προστέθηκαν πάνω σε αυτές που μελετούσα. Ήσαν εναλλακτικά μαθήματα με διαφορετικά θέματα που έκανα εκπαίδευση σε αυτά κάθε μέρα. Ήταν η τέχνη της τοξοβολίας, και του κονταριού και η ιππασία.”

Κατά τα λεγόμενα του, ο Μανουήλ ο Β πρέπει να άρχισε την εξάσκηση του στις Βυζαντινές Πολεμικές Τέχνες στην ηλικία των 16 ετων.

Ένας άλλος Παλαιολόγος, ο Ανδρόνικος ο 3ος εκπαιδεύονταν στις πολεμικές τέχνες της Δύσης και οργάνωνε τουρνουά όπου λάμβανε μέρος και αυτός συνήθως στην κονταρομαχια.

Το 1432μΧ Γάλλος Μπερνταντον ντε λα Μπροσκουερε επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη και έγινε μάρτυρας σε ένα παράξενο παραδοσιακό ‘τουρνουά’ που ακολούθησε μετά από ένα γάμο ενός αυλικού του παλατιού. Γράφει ο Γάλλος περιηγητής:

” Στην μέση της τετράγωνης πλατείας υπήρχε ένα μεγάλο δοκάρι όπου πάνω σε αυτό υπήρχε μια σανίδα 3 πόδια πλατιά και 5 πόδια φαρδιά. Τότε έφτασαν στην τοποθεσία ναύτη 40 καβαλάρηδες. Δεν φορούσαν πανοπλία,ούτε έφεραν μαζί τους όπλα εκτός από ένα κοντό και χοντρό ραβδί. Αυτοί τότε άρχισαν να τρέχουν με τα άλογα τους γύρω από το δοκάρι για πολύ ώρα. Στο τέλος ο γαμπρός, κάλπασε με τα άλογο του και χτύπησε με δύναμη το ραβδί στην σανίδα και το έσπασε χωρίς να τραυματιστεί. Τότε φώναξε δυνατά και οι μουσικοί άρχισαν να παίζουν μουσικές σε ένα σκοπό όπως των Τούρκων. Αμέσως μετά οι φίλοι του γαμπρού χτύπαγαν και αυτοί με τα ραβδιά τους την σανίδα για να τα σπάσουν. Στο τέλος αφού τα έσπασαν όλα γύρισαν στα σπίτια τους τραγουδώντας. ”

Τέτοιου είδους παιχνίδια και γυμνάσια γίνονταν συνεχώς για να κρατάνε την φόρμα τους. Το παραπάνω γυμνάσιο εξασκούσε την ιππική τέχνη , ενώ ταυτόχρονα εξασκούσε τους νέους στη πολεμική τέχνη του βαρδουκιον
( κεφαλοθραυστης , μασια ).

Όμως γιατί ο Βυζαντινός αριστοκράτης να θέλει να μάθει την τέχνη του πολέμου ;

Σε πολλές Βυζαντινές αριστοκρατικές οικογένειες υπήρχε παράδοση οι άρρενες να ακολουθούν τον στρατιωτικό βίο , όπου με τα ανδραγαθήματα που θα έκαναν θα ανέβαινε το κύρος τους στην κοινωνία. Άλλος λόγος ήταν ακόμα και για αυτούς που δεν είχαν στρατιωτική παράδοση , να θέλουν με τις πράξεις τους να ευχαριστήσουν τον αυτοκράτορα. Όμως ο βαθύτερος λόγος πέρα από όλα αυτά ήταν η άμυνα και η υπεράσπιση της αυτοκρατορίας.
Ο πόλεμος ήταν ευθύνη ενός μόνο ανθρώπου. Του αυτοκράτορα. Και το εργαλείο που ο αυτοκράτορας διεξήγε ένα πόλεμο ήταν ο στρατός. Ένας πολίτης της αυτοκρατορίας μόνο σε εξαιρετικές δυσμενείς καταστάσεις θα έπαιρνε όπλα κατόπιν διαταγής. Αν όμως καλούνταν να τον κάνει είτε ήταν αριστοκράτης είτε όχι υπήρχε ένας ιερός σκοπός, να υπερασπιστεί την Χριστιανική Αυτοκρατορία. Την Οικουμένη. Ωστόσο ποτέ η εκκλησία δεν παρότρυνε τους ανθρώπους να ενταχθούν στο στρατό ακόμα και όταν υπήρχε η μεγάλη απειλή των Αράβων. Ο Μέγας Βασίλειος ακόμα παλαιότερα είχε μεγάλα επιτίμια για τον χριστιανό στρατιώτη που αφαίρεσε ζωή στον πόλεμο. Η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή και δεν έχει δικαίωμα κάνεις να την αφαιρεί. Ούτε οι ιδέες του Νικηφόρου Φωκά είχαν αποδοχή από την εκκλησία, ποτέ δεν δέχτηκε η εκκλησία τις πράξεις όπως τον προσηλυτισμό των Αράβων που έκανε με την βία,ούτε δέχτηκε την αγιοποίηση των πεσόντων στρατιωτών. Άρα σε ένα Θεοκεντρικο κράτος γιατί ο Βυζαντινός αριστοκράτης να ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες;
Η εκκλησία ποτέ δεν θα συμμερίζονταν τις πράξεις του στο πόλεμο και δεν θα του άνοιγε τις Πύλες του Παραδείσου ακόμα κι αν πολεμούσε υποθετικά για αυτήν, αφού η εκκλησία δεν κάνει εκπτώσεις σε αυτά τα θέματα. Με άλλα λόγια δεν θα τον βοηθούσε να πάει στον Παράδεισο.
Στην σκέψη όμως του μέσου Βυζαντινού, μπορεί η ενασχόληση με την πολεμική τέχνη να μην του έδινε αιώνια σωτηρία στον πολεμιστή, αλλά από την άλλη πλευρά οι πράξεις του θα βοηθούσαν το γήινο βασίλειο των εκλεκτών του Θεού, την Οικουμένη των Χριστιανών , δηλαδή το Βυζάντιο. Ο Θεός θέλει οι χριστιανοί να διατηρηθούν στον κόσμο, έτσι ο Βυζαντινός πολεμιστής ήταν ένας πράκτορας του Θεού που είχε αυτόν τον σκοπό και μόνο. Ο Βυζαντινός πολεμιστής μπορεί να μην έπαιρνε κάποια πνευματική αξία πολεμώντας για την Χριστιανική Αυτοκρατορία, θα έπαιρνε όμως αυτό που λάμβαναν οι πρόγονοι του οι Έλληνες και οι αρχαίοι Ρωμαίοι πολεμιστές: Δόξα.
Αυτό είναι ξεκάθαρο είδη από νωρίς. Από τον 10ο αιώνα σε ένα σύγγραμμα που διασώθηκε του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου VΙΙ του Πορφυρογέννητου γράφει :

” Πρέπει να ξέρετε ” λέει στους στρατιώτες του για να τους δώσει θάρρος ” πόσο καλό είναι να πολεμάτε για τους χριστιανούς, και όσο ποιο πολύ κάποιος το κάνει αυτό ,τότε τόσο ποιοι πολύ δόξα παίρνει για τον εαυτό του ” .

Ο Κωνσταντίνος λοιπόν ήξερε ότι όσο και αν κάποιος πολεμήσει για την πραγματική πίστη με τα γήινα όπλα δεν θα λάβει τίποτα, και η ανταμοιβή του θα είναι μόνο η γήινη δόξα.

Μεσαιωνική και Αναγεννησιακή Οπλομαχία στην Αθήνα και στον Πειραιά

Η Ακαδημία Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών ‘ Λέοντες ‘ είναι σχολή πολεμικών τεχνών όπου τα μέλη της εκπαιδεύονται στην Ευρωπαϊκή Ξιφασκία, στο Παμμαχο, στις Ευρωπαϊκές Πολεμικές Τέχνες. Παράλληλα διεξάγει εκπαιδευτικά σεμινάρια, εργαστήρια, διαλέξεις και παρουσιάσεις. Η σχολή εκπαιδεύει τα μέλη της στην Γερμανική και Ιταλική μέθοδο ξιφασκίας στα ανάλογα όπλα αλλά και στις Βυζαντινές Πολεμικές Τέχνες.

Σκοπός των τμημάτων Οπλομαχίας εκτός από την γνωριμία με την πολεμική – ιστορική κληρονομιά , είναι οι ασκούμενοι να αποκομίσουν και άλλα χρήσιμα οφέλη για την καθημερινότητα τους. Ο ασκούμενος ενώ εξασκεί την τέχνη των όπλων αναπτύσει πολλές δεξιότητες. Αυξάνεται η προσοχή του, οι αντανακλαστικές αντιδράσεις του βελτιώνονται, ενώ ωφελείται το νευρικό του σύστημα. Επίσης με ειδικές ασκήσεις αυξάνεται η μυϊκή του δύναμη και η εκρηκτικότητα του. Παράλληλα η ξιφασκία και η σπαθασκία προσφέρει στο άτομο ευεξία και αρμονία στο πνεύμα και στο σώμα. Επιπλέον για τους λάτρεις της ιστορίας ανοίγεται ένα μεγάλο κεφάλαιο πάνω στη στρατιωτική και πολεμική ιστορία της Ευρώπης.

 

Ο ασκούμενος εκπαιδεύεται σε τεχνικές και τακτικές μονομαχίας που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε τουρνουά επίδειξης, αλλά και σε τεχνικές και τακτικές αυτοάμυνας εναντίον σε ένα ή και περισσότερους αντιπάλους, άοπλης και ένοπλης σύγκρουσης
( για παράδειγμα κάποιες τεχνικές του σπαθιού μπορούν να εκτελεστούν με ράβδο ή ακόμα και με ομπρέλα ), όπως και τεχνικές και τακτικές για συγκρούσεις πίσω από τείχος ασπίδων ή φάλαγγας για αναπαραστάσεις ιστορικών μαχών.

Εκπαίδευση οπλομαχιας με πανοπλίες
Εκπαίδευση οπλομαχιας με πανοπλίες

Τέλος υπάρχουν προγράμματα εκπαίδευσης χειρονομιών, σκιαμαχιων και κιναισθητικης όπου ο ασκούμενος λαμβάνει εκπαίδευση με κινησιολογία χωρίς αντίπαλο ( άοπλα και ένοπλα ) η οποία δίνει αλλά ωφέλη. Τα γυμνάσια αυτά έχουν την ρίζα τους στο Βυζάντιο όπου βοηθούσε τα παιδιά να αναγνωρίσουν το σώμα τους, οι γυναίκες να έχουν μια μέθοδο ασκήσεως και οι ηλικιωμένοι να έχουν ζωντάνια.

Εκπαίδευση στο ραβδί
Εκπαίδευση στο ραβδί
Εκπαίδευση στη Βυζαντινή Οπλομαχία
Εκπαίδευση στη Βυζαντινή Οπλομαχία

Ελάτε να γνωρίσετε την Σπαθασκία και την Ξιφασκία, εκπαιδευτειτε υπό την επίβλεψη πιστοποιημένου από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και Πολιτισμού και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας προπονητή Ξιφασκίας και εκπαιδευτή Παμμάχου και Σπαθασκίας, και γνωρίστε τα ωφέλη της.

Τμήμα Πειραιά
Οδός : Πραξιτέλους 120 ( πίσω από τον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης )
Δευτέρα και Τετάρτη 21:30 – 22:30
Σάββατο 17:00 – 19:00

Τμήμα Αθήνας
Οδός : Αγίων Ασωμάτων 6, Θησείο ( πλησίον του ηλεκτρικού σταθμού ΗΣΑΠ )
Δευτέρα 12:00-13:00
Τετάρτη 11:00-12:00

Εκπαιδευτής :
Γεώργιος Ε. Γεωργάς πιστοποιημένος προπονητής Ξιφασκιας, εκπαιδευτής Παμμάχου και Σπαθασκίας

Mail: g_e_georgas@yahoo.gr

Τηλ: 694 5876 172

Παρουσίαση Ξιφασκίας/Σπαθασκίας στην Ελληνογαλλική Σχολή Πειραιώς Άγιος Παύλος

Την Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2019 μετά από πρόσκληση, διεξήχθει παρουσίαση Ευρωπαϊκής Ξιφασκίας / Σπαθασκίας στην Ελληνογαλλική Σχολή Πειραιώς ” Άγιος Παύλος ” για τους μαθητές και τίς μαθήτριες του Γυμνασίου και του Λυκείου.
Οι μαθητές και οι καθηγητές τους παρακολούθησαν τεχνικές των Βυζαντινών Πολεμικών Τεχνών με παραμηριον ( σπάθη ) και ασπιδιο , Βυζαντινής ρομφαίας, μακριού σπαθιού της Γερμανικής σχολής, ξίφος τύπου rapier της Ιταλικής σχολής και του ξίφους μονομαχίας της μοντέρνας ξιφασκίας.
Μετά το πέρας της παρουσίασης οι μαθητές μονομάχησαν μεταξύ τους με εκπαιδευτικά ξίφη γνωρίζοντας ενεργά την ξιφασκία.

Ευχαριστούμε θερμά την κα Αφροδίτη Εικοσιπεντακη για την πρόσκληση, τον Λυκειάρχη κ. Αθανάσιο Κούτσα, τον κ. Μάνθο Ρούσσο και όλους όσους συνέβαλαν για να πραγματοποιηθεί η παρουσίαση.

Βυζαντινή Οπλομαχια
Βυζαντινή Οπλομαχια

Ξιφομαχία με μακρύ σπαθί
Ξιφομαχία με μακρύ σπαθί

Τεχνικές μισού σπαθιού
Τεχνικές μισού σπαθιού

Ιταλική σχολή Ξιφασκίας με ξίφος τύπου rapier
Ιταλική σχολή Ξιφασκίας με ξίφος τύπου rapier
Ξίφος Μονομαχίας
Ξίφος Μονομαχίας

Να συγχαρούμε ιδιαίτερος τους ξιφομαχους μας που έλαβαν μέρος στην παρουσίαση τον κ. Παναγιώτη Κλώνο, τον κ. Περικλή Δούκα, τον κ. Γεώργιο Τουρλουκη και τον κ. Φίλιππο Φαισαρ.

Η Παλατινή Σχολή Πειραιώς στην Ισπανία: Όταν η Ισπανική Ξιφασκία συναντά τις Βυζαντινές Πολεμικές Τέχνες

Όταν η Ισπανική Ξιφασκία η περίφημη “La Verdadera Destreza” συναντά τις “Βυζαντινές Πολεμικές Τέχνες”, έχουμε ένα θαυμάσιο δρώμενο στο Βιγγο της Ισπανίας.

Ο Ιωάννης Δανδουλάκης επισκέφθηκε την Sala Vugueda de Esgrima Antiqua στην Ισπανία ως αντιπρόσωπος της Ακαδημίας Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών ‘ Λέοντες ‘ και εκπαιδεύτηκε στην Ισπανική σχολή Ξιφασκίας
( La Verdadera Destreza ) στο ξίφος τύπου rapier , αλλά και διεξήγαγε εκπαιδευτικό σεμινάριο πάνω στις Βυζαντινές Πολεμικές Τέχνες με ξίφος ( σπαθιον ) και ασπιδιο στα πλαίσια του Παμμαχου. Για πρώτη φορά Έλληνας ξιφομάχος εκπαίδευσε στην Ισπανία την παραδοσιακή πολεμική μας τέχνη.

Ευχαριστώ τον Maestro Damián Troncoso Saavedra και τους μαθητές του για την θερμή φιλοξενία τους στην Sala Vugueda de Esgrima Antiqua, όπου μας μύησε στα μυστικά της Ισπανικής σχολής ξιφασκίας. Συγχαρητήρια και στον μαθητή μου Ιωάννη Δανδουλάκη που μεταλαμπαδευσε την Βυζαντινή Οπλομαχία με ξίφος και ασπιδιο στην Ισπανία.

Καλή μας αντάμωση

2ο Ελληνογερμανικό Μαχητικό Camp Μεσαιωνικής/ Αναγεννησιακής Σπαθασκίας”Άγιος Γεώργιος”στον Πειραιά

Το Σάββατο 31 Αυγούστου 2019 ξεκίνησε το 2ο Μαχητικό Ελληνογερμανικό Camp ‘ Άγιος Γεώργιος ‘ στον Πειραιά. Το Μαχητικό Camp ήταν κλειστό και έλαβαν μέρος μέλη από την Κύπρο και την Ελλάδα της Ακαδημίας Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών ‘ Λέοντες ‘ και μέλη από την Γερμανία των Turnieres, οι οποίοι όλοι είναι μέλη του Meyer’s Freifechter Guild. Το Μαχητικό Camp ‘Άγιος Γεώργιος ‘ 2019 διήρκεσε 4 ημέρες και οι ασκούμενοι εκπαιδεύονταν 6 ώρες την ημέρα.

Το Μαχητικό Camp ‘Άγιος Γεώργιος ‘ 2019 τελέστηκε υπό την αιγίδα του Meyer’s Freifechter Guild , του Παμμάχου και του Saint Michael Guild.

Την πρώτη μέρα οι ασκούμενοι εκπαιδεύτηκαν στο μακρύ σπαθί (long sword) της ιπποτικής τέχνης του Johannes Lichtenauer και στις παραδοσιακές Βυζαντινές Πολεμικές Τέχνες με χρήση σπαθιού και ασπίδας. Την δεύτερη μέρα οι ασκούμενοι ανάλυσαν τεχνικές οπλομαχίας της Γερμανικής σχολής ξιφασκίας και ακολούθησε τουρνουά οπλομαχίας στο μακρύ σπαθί.
Την τρίτη μέρα οι ασκούμενοι εκπαιδεύτηκαν στην Ιταλική σχολή ξιφασκίας στο Ιταλικό ξίφος (rapier). Την τέταρτη ημέρα οι ασκούμενοι εκπαιδεύτηκαν στο μακρύ σπαθί (long sword) της ιπποτικής τέχνης του Johannes Lichtenauer και στις παραδοσιακές Βυζαντινές Πολεμικές Τέχνες με χρήση σπαθιού και ασπίδας και ακολούθησε τουρνουά οπλομαχίας στο Ιταλικό ξίφος (rapier).

Εισηγητής στο μακρύ σπαθί ήταν ο Γερμανός εκπαιδευτής ξιφομαχίας των Turnieres Volker Seifert.

Εισηγητής στις Βυζαντινές Πολεμικές Τέχνες ήταν ο Γεώργιος Ε. Γεωργάς προπονητής και εκπαιδευτής ξιφασκίας και ξιφομαχίας της Ακαδημίας Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών ‘ Λέοντες ‘.

Πληροφορίες :

Turnieres :
Langer Brink 33, 33790 Halle,
Nordrhein-Westfalen Germany
Tel: +49 172 970 7377Α

ΑκαδημίαΙστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών ‘Λέοντες‘:

Πραξιτέλους120 , Πειραιάς , Ελλάδα

Τηλ: 694 5876 172

Πειραιάς 6 / 10 / 2019: Μαχητικό Σεμινάριο Μεσαιωνικής Σπαθασκίας

Την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019 θα διεξαχθεί Μαχητικό Σεμινάριο Μεσαιωνικής Σπαθασκίας πάνω σε τεχνικές και τακτικές του μακριού σπαθιού (Long Sword) στις αθλητικές εγκαταστάσεις του ΣΕΦ στον Πειραιά.

Έλα και εσύ να γνωρίσεις την Μεσαιωνική Σπαθασκία και τα ωφέλη αυτής της ευγενικής πολεμικής τέχνης.

Εισηγητής: Γεώργιος Ε. Γεωργάς, πιστοποιημένος προπονητής Ξιφασκιας, εκπαιδευτής Παμμάχου και Σπαθασκίας.

Κλείστε Θέση Τώρα

Πληροφορίες :

Mail: g_e_georgas@yahoo.gr
Τηλ: 6945 876 172